Kiedy dowiedzieliście się państwo, że istnieje coś takiego jak ACTA? Niewiele ważnych decyzji przygotowywanych było w tak szczelnej dyskrecji. I to nie tylko w Polsce

Drogi doktorze, doktorze in spe, zapewne często zastanawiasz się jakaż to świetlana przyszłość czeka młodego adepta nauki w nadwiślańskim kraju. Mam dla Ciebie dwie wiadomości: złą i dobrą. Standardowo zaczyna się od złej, a ja tym razem nie wyłamię się ze schematu.

Zacznę od wypowiedzi prof. Króla ([1]):  "W zasadzie nie ma żadnych pobudek, które skłaniałyby młodego magistra do robienia doktoratu (...) niewielka część doktorantów dostaje stypendia (nie tak duże, bo nieco ponad 1000 zł), gdyż ministerstwo nie szanuje doktorantów i przydziela uniwersytetom mniej więcej jedną czwartą minimalnej sumy stypendium na doktoranta, a uniwersytety nie mają z czego pozostałej części dopłacać. (...) jest tylko znikoma szansa na to, że po obronieniu doktoratu świeży doktor zostanie zatrudniony w swojej dziedzinie nauki, gdyż nie ma pieniędzy na zatrudnianie nowych ludzi na wyższych uczelniach, a rotacja jest minimalna. (...) tylko niewiele firm uważa, że doktor będzie dla nich cenniejszym pracownikiem niż magister".

Od 15 lat [wywiad z 2006 r. – przyp. tłum.] głosi się regularnie upadek kubańskiego społeczeństwa. Fidel Castro sam swego czasu podkreślił nierówności na Kubie. Czy można dzisiaj zachować i rozwijać rewolucyjne zdobycze czy są one skazane na zanikanie?

Identyfikuję się całkowicie z Rewolucją Kubańską, ale jej nie reprezentuję. To, co mówię, jest moją prywatną opinią. Socjalne zdobycze rewolucji socjalistycznej na Kubie są oczywiste: wielka równość społeczna, system edukacji, który jest dostępny dla każdego i jest na poziomie porównywalnym ze Stanami Zjednoczonymi i Europą, system opieki zdrowotnej będący najlepszym w Ameryce Łacińskiej i który, wbrew tendencjom europejskim, nie jest prywatyzowany czy likwidowany.

Jestem głęboko przekonany, że wyniki prac Trybunału Russela w sprawie Palestyny, wskazujące na to, że Izrael jest winny zbrodni apartheidu w stosunku do narodu palestyńskiego powinny być przyjmowane z pełną powagą, przez każdego kto docenia ludzką solidarność i stara się pokazać światu długie cierpienia tych ludzi. Ustalenia te są ignorowane przez Izrael i Stany Zjednoczone, większość mediów oraz ONZ. Takie postępowanie po części wynika z pozycji Izraela na arenie międzynarodowej, a po części z przekonania, że decyzja prawna wydana przez podmiot nie będący rządem państwa ani instytucją  międzynarodową nie zasługuje na uwagę, nawet jeśli jest najrzetelniejszą informacją o „niewygodnych prawdach”.

Zmiana polityki, urzeczywistnienie równości między kobietami i mężczyznami, wymyślenie nowego rodzaju władzy opartej na bezpośredniej partycypacji obywateli, demokracja w miejscu pracy – wszystkie te hasła i koncepcje przez wiele dekad ożywiały ruchy rewolucyjne i robotnicze na całym świecie pierwszej połowie XIX w. Powstanie paryskiego ludu podczas Komuny 1871 r. było pierwszym przypadkiem wprowadzenia ich w życie.