1.

Wyobraźmy sobie taki scenariusz political fiction: początek lat 70., agent Wietkongu dostaje się w wyniku długo wyczekiwanego zbiegu okoliczności na jakieś spotkanie z udziałem Henry’ego Kissingera i zabija amerykańskiego doradcę ds. bezpieczeństwa. Polityczni zleceniodawcy egzekutora tłumaczą światowej opinii publicznej, że Kissinger wydał rozkazy nalotów dywanowych na Hanoi, w których zginęły setki tysięcy cywilów. Zdecydowano się na drastyczny krok likwidacji wroga, gdyż, po pierwsze, Kissinger to „generał na wojnie”, a generałów na wojnie się zabija (o ile się nie poddadzą); po drugie, nie było szans zatrzymania go i przeprowadzenia procesu o zbrodnie wojenne – wszak USA to supermocarstwo, które nigdy by na to nie pozwoliło; po trzecie, Kissinger nadal śmiertelnie zagrażał ich krajowi.

Antyzachodnie urazy na południu naszej planety odradzają się. Dlaczego właśnie teraz, po kilku dekadach, jakie minęły od upadku kolonializmu?

Przykład pierwszy: koncern farmaceutyczny Pfizer szuka materiałów kompromitujących prokuratora generalnego Nigerii, który odważył się wszcząć śledztwo przeciw firmie. Pfizer testował na nigeryjskich dzieciach nowy antybiotyk; niektóre z nich zmarły.