Trzeciego lipca 1920 r. Józef Piłsudski - „Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz” wydał „w imieniu Rady Obrony Państwa”, której przewodniczył[1] niezbyt obszerną odezwę pod tytułem (i tu została zastosowana specjalnie pogrubiona w tym celu czcionka!) : Ojczyzna w potrzebie!. Skierowana ona była do „obywateli Rzeczypospolitej”. Sformułowanie : „obywatele Rzeczypospolitej” podkreślono, pogrubiono i dodano na końcu wykrzyknik.

Oto treść odezwy J. Piłsudskiego: „Wrogowie otaczający nas zewsząd skupili wszystkie siły, by zniszczyć wywalczoną krwią i trudem żołnierza polskiego niepodległość naszą. Zastępy najeźdźców, ciągnące aż z głębi Azji, usiłują złamać bohaterskie wojska nasze, by runąć na Polskę, stratować nasze niwy, spalić wsie i miasta i na cmentarzysku polskiem, rozpocząć swoje straszne panowanie.

Trzeba badać Październik

O ile powiodło się nam w Rewolucji Październikowej, to Rewolucji Październikowej nie wiodło się w naszej prasie. Do tej pory nie ma jeszcze u nas ani jednej pracy, która dawałaby szeroki obraz przewrotu październikowego, wyróżniając jego ważniejsze momenty polityczne i organizacyjne. Co więcej, nie wydano także dotąd surowych materiałów, w tym także ważniejszych dokumentów, które bezpośrednio charakteryzują poszczególne strony przygotowań do przewrotu, bądź samego przewrotu. Wydajemy niemało dokumentów i materiałów historyczno–rewolucyjnych i historyczno–partyjnych, które odnoszą się do okresu przedpaździernikowego, wydajemy niemało materiałów epoki popaździernikowej. Lecz Październikowi poświęcamy znacznie mniej uwagi. Wydaje się, że dokonując przewrotu postanowiliśmy, iż w żadnym razie nie przyjdzie nam tego powtarzać. Tak, jakbyśmy sądzili, że badanie Października, warunków jego bezpośredniego przygotowania, jego przeprowadzenia, pierwszych tygodni jego umacniania, nie wpłynie wprost i bezpośrednio na rozwiązywanie pilnych zadań dalszego budownictwa.