Kraj Militaryzm Oświadczenie Polskiej Kampanii Solidarności z Palestyną w sprawie wykładu gen Eitana Dangota organizowanego przez PISM
Oświadczenie Polskiej Kampanii Solidarności z Palestyną w sprawie wykładu gen Eitana Dangota organizowanego przez PISM PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 5
SłabyŚwietny 
Militaryzm
Wpisany przez PMB   
wtorek, 30 listopada 2010 08:12

Protest przeciwko wykładowi gen Eitana Dangota

Środa rano, 1 grudnia, g. 9. 00 ul. Wareckia 1a (niedaleko ul. Nowy Świat) Warszawa

Przyjdź i wyraź swój sprzeciw!
http://www.kampania-palestyna.pl/index.php/2010/11/30/oswiadczenie-polskiej-kampanii-solidarnosci-z-palestyna-w-sprawie-wykladu-gen-ejtana-dangota-organizowanego-przez-pism/

Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, który jest oficjalnym ciałem doradczym polskiego rządu, organizuje wykład izraelskiego generała Ejtana Dangota pełniącego funkcję koordynatora rządowej aktywności na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych ze strony Izraelskich Sił Obronnych.

Decyzją o zaproszeniu Dangota PISM podważa swoją wiarygodność jako instytucji państwowej, zobowiązanej do dostarczania polskim decydentom bezstronnej, rzetelnej analizy w kwestiach międzynarodowych. Już sam tytuł wystąpienia generała „Polityczne i gospodarcze bezpieczeństwo na Terytoriach (Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy): Sytuacja i ocena” zawiera próbę manipulacji i wprowadzenia słuchaczy w błąd, ponieważ nazwę Palestyńskich Terytoriów Okupowanych zastąpiono nieokreślonymi „Terytoriami” usuwając kluczowe słowo „Okupowane”. Generał Dangot znany jest także z wypowiedzi na temat sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy oraz w kwestii izraelskiego ataku na Flotyllę Wolności, które pozostają w rażącej sprzeczności z raportami ONZ i organizacji praw człowieka na ten temat1. Obsadzanie w roli eksperta wysokiego rangą oficera armii izraelskiej, odpowiedzialnego za militarny aspekt całokształtu działań rządowych, czyli innymi słowy okupacyjnych na Okupowanych Terytoriach Palestyńskich, które w raportach zespołów śledczych ONZ i niezależnych organizacji praw człowieka określane są mianem przestępstw wojennych, dyskredytuje PISM i daje jego pracownikom najgorsze świadectwo.

Decyzja PISM jest skandalem wystawiającym na szwank dobre imię polskiej dyplomacji i wiarygodność polskiej polityki zagranicznej. Zaproszenie generała bezpośrednio odpowiedzialnego za wojskową stronę funkcjonowania reżimu okupacyjnego w Jerozolimie Wschodniej, na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Strefie Gazy podważa wielokrotnie składane przez szefów polskiej dyplomacji i rządu deklaracje o poparciu dla rezolucji Rady Bezpieczeństwa i Zgromadzenia Ogólnego ONZ, w szczególności rezolucji nr 242 RB ONZ, które jednoznacznie potępiają izraelską okupację terytoriów palestyńskich i żądają jej bezwarunkowego i natychmiastowego zakończenia. Jest także uderzeniem w autorytet Państwa Polskiego na arenie międzynarodowej. Rzeczpospolita Polska jest sygnatariuszem Konwencji Genewskich, Konwencji Haskich, Konferencji Helsińskiej i innych międzynarodowych paktów praw człowieka, a także Statutów Rzymskich powołujących do życia Międzynarodowy Trybunał Karny. Jako współtwórca gmachu prawa międzynarodowego jest zobowiązana do ich bezwarunkowego przestrzegania i egzekwowania. Kwestie te nie stanowią wyboru politycznego rządzących, nie mogą być funkcją kalkulacji strategicznych czy ekonomicznych, ale są bezwzględnym zobowiązaniem Państwa Polskiego. Przestrzeganie i egzekwowanie prawa nie jest kwestą gustu, ani żadną zasługą, ale obowiązkiem.

Polityka okupacyjna Izraela narusza szereg aktów prawnych stanowiących fundament sytemu międzynarodowej sprawiedliwości. W szczególności dotyczy to stosowania zasady odpowiedzialności zbiorowej (naruszenie artykułu 33 Czwartej Konwencji Genewskiej), prowadzenia kolonizacji terytoriów okupowanych, której towarzyszy rugowanie okupowanej ludności i grabież zasobów naturalnych (naruszenie artykułu 49 Czwartej Konwencji Genewskiej), systematycznego utrudniania ludności okupowanej swobodnego przemieszczania się, dostępu do edukacji, służby zdrowia, dóbr kultury i pracy zarobkowej (naruszenie wielu artykułów, m.in. 55 i 56 Czwartej Konwencji Genewskiej), oficjalnego stosowania tortur (naruszenie Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zakazu Tortur oraz artykułu 3 Czwartej Konwencji Genewskiej)), zabójstw liderów politycznych społeczności palestyńskiej ( naruszenie artykułu 3 Czwartej Konwencji Genewskiej), przetrzymywania w izraelskich więzieniach poza Palestyńskimi Terytoriami Okupowanymi 10 tys. palestyńskich więźniów politycznych w tym, nieletnich, legalnie wybranych parlamentarzystów i setek uwięzionych bez postawienia żadnych zarzutów i sankcji prawnej (naruszenie postanowień Działu IV Czwartej Konwencji Genewskiej), budowy muru rozdzielającego (uznanego za nielegalny zgodnie z opinią doradczą Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości).

W przedłożonej niedawno Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ opinii Richarda Falka Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Przestrzegania Praw Człowieka na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych „w okupacji opartej na dwoistej i dyskryminującej strukturze prawnej, w jakiej funkcjonują okupowani Palestyńczycy oraz bezprawnie przebywająca na ich terenach populacja osadników, w ograniczaniu mobilności Palestyńczyków, w manipulacjach przy wydawaniu zezwoleń oraz eksmisjach, czy w budowaniu dróg, na które Palestyńczykom odmawia się wstępu, można dopatrzyć się cech polityki apartheidu. Wskazanie tego faktu nie ma na celu wywoływania porównań z polityką apartheidu w Południowej Afryce, ale zwrócenie uwagi na antyapartheidowskie normy ujęte w Konwencji Przeciwko Zbrodni Apartheidu, później zaś inkorporowane do Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego (1998), który w Artykule 7 wyróżnia politykę apartheidu jako zbrodnię przeciwko ludzkości.”

W tym kontekście zaproszenie generała Dangota należy odczytywać jako próbę oficjalnej legitymizacji izraelskiej polityki systematycznego łamania prawa międzynarodowego, prawa humanitarnego, prawa wojennego oraz indywidualnych i zbiorowych praw człowieka. Tym samym Polska po raz kolejny prezentuje się światu jako kraj będący szarą strefą prawa międzynarodowego, kraj w którym nie tylko można ulokować tajne i nielegalne więzienia obcego wywiadu, ale też kraj przyjmujący na swym terytorium i w swych oficjalnych instytucjach rządowych ludzi, na których ciążą podejrzenia o odpowiedzialność za zbrodnie wojenne.

Domagamy się aby polskie władze skończyły z tą haniebną praktyką! Domagamy się by zamiast honorowania ludzi zawiadujących systemem represji, kolonizacji, czystek etnicznych i apartheidu wypełniły swoje międzynarodowe zobowiązania wywierając na władze izraelskie skuteczny nacisk aby podporządkowały się one zasadom prawa międzynarodowego oraz rezolucjom Narodów Zjednoczonych.

Jednocześnie władze polskie winny dołożyć wszelkich starań w celu pociągnięcia do odpowiedzialności winnych łamania prawa na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych.

Polska Kampania Solidarności z Palestyną
http://www.kampania-palestyna.pl

1 http://www.haaretz.com/news/diplomacy-defense/idf-general-no-justification-for-gaza-aid-flotilla-1.311273

Zmieniony: wtorek, 30 listopada 2010 13:53
 

 

„Demokrata” (tj. rewolucyjny drobnomieszczanin) – mówi Marks- „wychodzi z najhaniebniejszej porażki równie nieposzlakowany, jak niewinnie w niej się uwikłał, wychodzi z umocnionym przeświadczeniem, że musi zwyciężyć, że nie on sam i jego partia porzucić muszą stary punkt widzenia, leczże przeciwnie stosunki muszą dojrzeć do jego poziomu”. Nowoczesny proletariat wychodzi z historycznych prób inaczej. Równie gigantyczne jak jego zadania – są i jego błędy. Żaden z góry określony i raz na zawsze ustalony schemat, żaden nieomylny przywódca nie wskazuje mu dróg, po których ma kroczyć. Historyczne doświadczenie jest jego jedynym nauczycielem, droga krzyżowa jego samowyzwolenia jest najeżona nie tylko niezmierzonymi cierpieniami, ale i niezliczonymi błędami. Cel jego wędrówki, jego wyzwolenie, zależy od tego, czy proletariat potrafi uczyć się na swych błędach. Samokrytyka, bezwzględna, okrutna, dogłębna samokrytyka jest życiodajnym powietrzem i światłem ruchu proletariackiego.

Róża Luksemburg, Broszura Juniusa

Reklama