10 lutego 2010 roku w sejmie Rzeczypospolitej Polskiej otwarto wystawę pt. „Gaza –  rzeczywistość jakiej nie znamy”. Zaprezentowano na niej ponad 20 unikalnych fotografii dokumentujących skutki operacji „Płynny ołów” oraz obecną sytuację w obleganej Strefie Gazy. Zdjęcia z operacji „Płynny ołów” zostały wykonane przez Ewę Jasiewicz, koordynatorkę międzynarodowego Ruchu Wolna Gaza, oraz dziennikarkę Le Monde diplomatique – edycja polska, która była jednym z nielicznych zachodnich świadków izraelskiej inwazji na Gazę z grudnia 2008 i stycznia 2009. Zaprezentowano także fotografie Mohammada Rudżaila oraz zdjęcia wykonane przez Jolantę Szczypińską podczas niedawnej wizyty posłów PiS i SLD w Strefie Gazy. Tego samego dnia w sejmie odbyło się spotkanie przedstawicieli parlamentu z reprezentacją społeczności palestyńskiej, Omarem Farisem i Arafatem Szurki koordynatorem European Campaign to End the Siege (Europejskiej Kampanii na rzecz zniesienia blokady Strefy Gazy), dzięki którym polscy parlamentarzyści dotarli do Gazy. Odbyła się także projekcja filmu dokumentalnego pt. „Zastrzelić Gazę” Alberto Arce i Mohammada Rudżajla i spotkanie z Ewą Jasiewicz oraz Przemysławem Wielgoszem, redaktorem naczelnym Le Monde diplomatique – edycja polska.

Wszystkie te historyczne wydarzenia stały się możliwe dzięki staraniom Polsko-Palestyńskiej Grupy Parlamentarnej, przedstawicieli społeczności palestyńskiej w Polsce oraz przy wsparciu Polsko-Palestyńskiej Kampanii Solidarności. „Chcemy pokazać dramat ludności Gazy. Ta sytuacja nie jest obecnie nagłaśniana. Okazuje się, że teraz nie jest dużo lepiej niż przed rokiem, gdy toczyła się wojna. Część ludzi nadal koczuje w namiotach, w ruinach – powiedziała Jolanta Szczypińska (PiS), która kieruje pracami grupy. – Nie może być przyzwolenia na tego typu sytuację. Ta wystawa to krzyk przypomnienia” dodała. Z kolei poseł Arkadiusz Litwiński (PO) stwierdził, że skutki niektórych działań rządów Izraela ocierają się niekiedy o ludobójstwo.

Po raz pierwszy w polskim parlamencie doszło do tak wyrazistego zamanifestowania solidarności z narodem palestyńskim i jego fundamentalnymi prawami politycznymi. Organizatorzy wystawy oraz pozostałych wydarzeń ocenili, że jest to pierwszy krok na drodze budowania na polskiej scenie politycznej działania na rzecz sprawiedliwego pokoju, przestrzegania prawa międzynarodowego i zakończenia izraelskiej okupacji w Palestynie.